Saytga kirish
A'zo bo'lish
SeXxUz.Ru - Ko`ngil ochar portal
Hikoyalar | Mohim...
Xurmatli saytdoshlar! Oldingi yozgan hikoyamning oxirini juda tez tugatgan edim. Uzr ayb manda emas rejisyor hamma kadrni qirqib tashlabdi (xazil albatta). Bu safar qolimdan kelgancha orginal variantda yozishga harakat qilaman xurmat bilan rea1ist.
Yana bir yangi tong otdi... Kuz oyining yana bir yangi kuni boshlandi. Xona ichida oz gami domida qovurilib yotgan Sardorga bularning zarracha ham ahamiyati qolmagan edi. Uni bu hayotda ushlab turguvchi, uning qalbiga quvonch olib kelguvchi hech zot, hech bir narsa qolmagan edi bu dunyoda. Sardor oz yotoqxonasi karavoti ustida holsiz, madorsiz yotar, kecha ichgan arogining kuchi boshini ogritib, konglini aynitardi. U bunday yotishdan zerikib turmoqlik istagida yotogidan oyoqlarini pastga tushurib xona poli bilan uchrashtirdi, songra turmoqlik istagida qaddini kotardi. Turgan zahotiyoq boshi aylanib, holsizligidan yotgan joyiga gurs etib yiqildi. Shu asnoda chamasi besh daqiqaqalar yotganidan song, bor kuchini yiggancha ornidan turdi. Endi keyingi masala bir amallab yuvinish xonasiga qanday bolmasin yetib olish uning oldida turar edi... Yotoqxona devorlaridan ushlab yuvinish xonasi tomon olib boruvch uncha uzun bolmagan koridor bilan yuzlashdi. Asta-sekinlik bilan qadam tashlab uyning devorlari xamrohligida yuvinish xonasigaham yetib keldi. Sovuq dush tagida otkazilgan on besh daqiqa uni ancha tetiklashtirdi. Yuvinib bolib endi devorlar komagisiz oshxonaga kirdi. U yerda muhit buzilgan, allaqanday odamni dili xira qiladigan xidlar hukmronlik qilar edi ushbu oshxonada. Kongli battar xunob bolgan Sardor bunday xolatga chidolmay borib oshxona derazasini ochib yubordi. Deraza ochilgan zahoti erta tongning musaffo havosi ichkariga qarab yopirilib kirib oshxonadagi noxush hidlar bilan ozaro jangga kirib ketdi. Alal oqibat oshxonadan noxush hidlar birmuncha aridi. Sardor yettinchi qavat oshxona derazasidan tashqariga nazar tashlar ekan, kozi roparasidagi binoning tortinchi qavatida, kecha eri ichib uyiga kelmagan ayolning uyni boshiga kotarib janjal qilayotganiga tushdi. Kocha muyilishida har doimgidek Roza xola uyida tayyorlab chiqqan somsalarini sotmoqda, sal nariroqda, avtotoxtash joyida ikki erkak bir-biriga juda nojoya sozlar aytib haqorat qilishmoqda. Sababi oddiy "avariya", dilni xunob qilguvchi kichik kongilsizlik sodir bolgan. Ularning mashinalari ham bir-biriga nisbatan yuztuban turibdi, goyoki ular ham bamisoli egalariga oxshab janjallashayotganday korinar edi. Sardor u yerdan nigohini olib atrofni tomosha qilishda davom etdi. Kop otmay uning nigohi bir nuqtaga, kop qavatli binolar ortasida joylashgan, bolalar maydonchasining yonginasidagi ikki kishini bagriga sigdira oladigan orindiqqa qadaldi. Ranglari ochib, zanglab ketgan temiri korinib qolgan bu joy u uchun juda qadrli... Sardor bu yerda sevgan yori bilan otkazgan shirin damlarni hech nimaga alishmas edi. Ushbu joy uni mantigi yoq hayotidan yulib olib o`tmish xotiralari tomon olib ketdi...
Sardor

ozi yoqtirgan qoshni shahardagi rassomchilik oliygohiga grand asosida oqishga qabul qilingan edi. Ozi voyaga yetib, tarbiya olgan bolalar uyida bu yangilik katta bayram tarzida nishonlandi. Hamma xursand, sababi oddiy, yana bir bola mustaqil hayotga qadam tashlamoqda, oz baxti yolidan ketmoqda edi.
Oliygohlarda yana bir yangi oquv mavsumi boshlandi. Mamlakatning turli joylaridan talabalar bilim olish uchun oliygohlarga oqish uchun yopirilib kela boshladi, ularning ichida Sardor ham katta dargohda oqishini boshlab yubordi. Paxta mavsumi ham tugab, hamma talabalar yana oqish, ilm olish istagida oliy oquv yurtlarida oqishni boshlab yuborishdi. Sardor ham hamma qatori ikki oylik paxta yigim-terimida qatnashdi. Paxtadan qaytgandan song ozi oqiydigan joyiga uzoq bolsada arzon, shinamgina ijaraga uy topdi. Oqishga astoydil berilib oliygohning eng iqtidorli oquvchilaridan biriga aylandi. Talabalar ichida ham oziga yarasha xurmatga erishdi.
Sardor ozi korinishidan ancha boydor, chiroydan ham olloh benasib etmagan edi. Rasm chizishdan tashqari sport sohasiga qiziqqani uchun mushaklarining baquvvatligi xusniga xusn qoshib turardi. Oliygohning kopgina qizlari uni deb aqldan ozgan qanchadan-qancha sevgi maktublari yozishmagan edi.
Mana oliygohning birinchi kursini tamomlash arafasida turibdi. Hademay hamma oqishni tamomlashadi va yozgi tatilga chiqib ketishadi.
Kun ayni qiziy boshlagan mahali... talabalar u domlaning, bu domlaning ortidan izma-iz yurishibdi, sababi oddiy qanday bolmasin oquv kursini yakunlash kerak. Ikkinchi dars yakunlanishidan oldin Muslima Sardorning qoliga xat korinishidagi bir qogozni berdi. Uni ochib korgan Sardor bu sevgi maktubi ekanligini darxol payqadi. Xat Lobardan...
Lobar institutning eng oldi qizlaridan bolib, chiroyi ham oziga yarashgan, uning oshiqlari sochidan ham kop edi. Oziga toq oilada kamol topgan bu qizni nainki oliygohning balki undan tashqaridagi yigitlar ham yonida korishni orzu qilardi. Faqat Sardor emas... Uning fikru xayoli faqat oqishga qaratilgan edi, sevgi-muxabbat uning uchun ortiqcha narsalarga vaqt sarflashday gap edi. Lobardan kelgan sevgi maktubi uning uchun birinchisi ham emas, oxirgisi ham bolib qolmasligini yaxshi bilardi. Har galgiday yoq javobini yozib Muslimadan egasiga xatni jonatib yubordi. Ikkinchi dars ham tugab orada katta tanaffus boshlandi. Hamma sinfxonalar ochilib ichkarida otirgan talabalar huddi qamoqdan qochgan mahbuslarday shosha-pisha darsdan chiqa boshlashdi. Koplar oliygoh binosida yonginasida tashkil etilgan uncha katta bolmagan hiyobonga chiqishdi. Bunday kunning issigida oliygohdagi eng bahavo salqin joy faqatgina shu yer. Kimdur kitob oqigan, kimdur bir-biri bilan bahslashgan yana kimdur... xullas hamma ozining ishi bilan band. Bu paytga kelib Sardor otgan hafta kutubxonadan olgan kitoblarini topshirib yana yangi kitoblar oldida, bino uchunchi qavatiga, songgi dars otiladigan rang tasvir xonasi tomon qadam bosdi. Sinfxonaga

kirar ekan, u yerda hech kim yoq edi. Xali kirish qongirogi chalinishiga chamasi yigirma daqiqacha bor edi. Sinfxonaga kirib eshigini yopmoqchi ham ediki, eshikning nargi tomonidan kimdur eshikni zarb bilan tortdi. Eshik yana qaytadan ochildi.
-Jasur tinchlikmi... (aytar-aytmas) Sardorning yuziga jagi aralash Jasurning ong qol mushti kelib tushdi. Bu musht zarbidan Sardor biroz ongaysizlanib, qolidagi kitob-daftarlari yerga tushib, ozi orqaga bir qadam bosdi. Jasurning bergan ikkinchi zarbasiga chap bergan Sardor uni bir harakat bilan yerga yiqitdi va uning ustiga chiqib olib harakatlanmas holatga keltirib qoydi. Jasur tamaki chekar edi. Bu tasir qildi shekilli, Sardorning tagidan chiqishga bir-ikki urundi, ammo foydasi bolmagach, keyinchalik urunmay qoydi. Sardor Jasurning kozlariga qarar ekan uning kozlarida qaxr va gazabdan boshqa hech narsani kora olmadi.
-Jasur nega bunday qilding? Senga nima yomonlik qildimki xe yoq be yoq ozingdan-ozing...? Uning gazab tola kozlari yoshlana boshladi.
-Nega Lobarni xafa qilding...
Jasurning dab durisdan Sardorga musht kotarganining sababi oydinlashdi. Sardor sekin uning ustidan tushdi. U tezlikda ornidan turib u yer bu yerini qoqgancha ust-boshini togirlagan kishi boldi.
-Men Lobarni yaxshi koraman, garchi uning kongli senga tushgan bolsada men uni sevaman... Uni xafa qilishlariga qarab turolmayman. Sardor menga aytchi axir nimaga... nega uning sevgisini rad qilding. Yo bolmasam... yo bolmasam sevganing bormi?
Jasur gaplarni aytar ekan kozidan oqayotgan yoshlarini yashirishga qanchalik urinmasin buni uddasidan chiqolmasdi. Sardor uning gaplariga javoban hech gap aytmadi, yerda sochilgan kitob-daftarlarini yigishtirar ekan:
-Darsdan song hiyobonda korishamiz.
Jasur burnini bir tortgancha xonadan chiqib ketdi. Biroz vaqt otib Sardor otirgan xonaga uning kursdoshlariham asta-asta kirib kela boshladi. Uchunchi dars boshlanganligi haqida kirish qongirogi hayqirigidan song dars boshlandi. Darsda Jasur qatnashmadi. Sakson daqiqalik dars ham tugab hamma uyi tomon oshiqardi. Sardor darsdan chiqib hiyoboncha ichiga otdi. Hiyoboncha ichida Jasur orindiqqa otirgan holatda tamakisini chekib otirardi... U yerda ikki kursdoshdan boshqa hech kim yoq edi. Jasur Sardorni korib oxirigacha chekib ulgurmagan tamakisini yerga tashladi.
-Ha keldingmi Sardor. Uzr boya sal qizishib ketdim. Yigitchilikda...(yelkasini qisib qoydi).
-Hechqisi yoq. Menham sening ornida bolganimda balki shunday qilarmidim...
-Men esa Lobar sevgi izhor qilganida sening orningda bolganimda edi...
-Yoq,yoq siraham menga havasing kelmasin (Sardorning ovozi alamli chiqdi).
-Nega endi. Kozga yaqin yigitsan... uning ustiga yaxshi oqiysan ham, qizlarni ozingga ohangrabodek tortasan. Kop yigitlar sening orningda bolib qolishni orzu qiladi.
-Xex Jasur...
Jasurning yonidagi orindiqqa joylashgan Sardor gapida davom etdi.
- Mening senga havasim keladi. Suyanguvchi otang, ardoqlaguvchi

onang bor. Mendachi... menda kim bor... Na ota-ona na bir qarindosh. Men yetimcha hech kimga kerak emasman.
Sardorning ichidagi dardlari yigilib qolgan edi. Negaligini ozi ham bilmaydi, bu dardlarini kursdoshi bolmish Jasurga aytgisi keldi. Bolarlar uyida ulgaygani, kongli yarimtaligini, hayotdagi orzu-istaklari ularga erishish yolidan borishida unga hech narsa tosiq bolmasligi lozimligi ichidagi hamma dardlarini aytib tashladi. Oraga tushgan besh minutlik sukunatni Jasurning ovozi buzdi.
(davomi bor...)
Jozibali.Ru - Eng jozibali portal
Yuklab olish:
TXT format
Bo'lim: Birinchi marta
Yozdi: Хумоюн [M] * (12 Sen 2021, 00:35)
Ko'rilgan: 162
Reyting: 0
*0 | 0*
Fikrlar: (0)
*Xabar:

Xabar yo'q!
Bosh sahifa